Pag-unawa sa Biyaya at Gawain sa Kristiyanismo
- Dr. Layne McDonald

- Ene 6
- 5 (na) min nang nabasa
Sa loob ng maraming siglo, ang biyaya at gawain ng Diyos ay naging paksa ng pag-iisip at pagmamalasakit ng mga Kristiyano. Sa kaibuturan nito ay nakasalalay ang tanong kung paano naliligtas ang mga mananampalataya at kung paano nila pinapanatili ang kanilang relasyon sa Diyos. Hindi ba't ang kaligtasan sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos ay nangangailangan ng ating sariling pagsisikap at mabubuting gawa? Ang pag-unawa sa balanseng ito ay mahalaga para sa isang mapagpakumbaba at aktibong buhay ng pananampalataya.

Ano ang ibig sabihin ng "biyaya" sa Kristiyanismo?
Ang biyaya ay isang pangunahing konsepto sa Kristiyanismo. Ito ay tumutukoy sa walang kundisyong tulong ng Diyos sa mga tao upang sila ay tumugon sa Kanyang tawag at mamuhay bilang Kanyang mga anak. Ang biyaya ay hindi nakakamit sa pamamagitan ng mga gawa, kundi isang kaloob mula sa Diyos sa pamamagitan ng sakripisyo ni Hesukristo.
Ito ay isang hindi pagkakaunawaan.
Ang ibig sabihin ng biyaya ay ang Diyos ay nagbibigay sa atin ng pagmamahal at kapatawaran nang walang bayad, nang walang anumang pagsisikap ng tao sa ating bahagi. Malinaw na ipinaliwanag ito ng Efeso 2:8-9: "Sapagkat ang inyong kaligtasan ay sa pamamagitan ng biyaya sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito'y hindi sa inyong sariling gawa, kundi kaloob ng Diyos; upang walang sinuman ang magmalaki."
Ang kapangyarihan ng isang mabuting buhay
Ang biyaya ng Diyos ay nagbibigay din sa mga mananampalataya ng lakas upang mamuhay ayon sa Kanyang kalooban. Ito ay hindi lamang kapatawaran, kundi pati na rin ang pagbabago ng buhay at nakapagpapabago. Sa pamamagitan ng biyaya, ang mga Kristiyano ay may kapangyarihang madaig ang kasalanan at lumago sa kabanalan.
Mga halimbawa ng biyaya sa Bibliya.
Ang kuwento ng alibughang anak (Lucas 15:11-32) ay isang magandang halimbawa ng biyaya. Sa kabila ng kanyang mga pagkakamali at kasalanan, buong pagmamahal siyang tinanggap ng kanyang ama at ipinakita sa kanya ang walang kundisyong pagmamahal at kapatawaran.
Ano ang ibig sabihin ng pagiging isang kapaki-pakinabang na tao sa Kristiyanismo?
Ang birtud ay tumutukoy sa mga kilos, pag-uugali, at gawa na nagpapakita ng pananampalataya ng isang tao. Kabilang dito ang mabubuting moralidad, pagsunod sa mga batas ng Diyos, at pamumuhay nang may moralidad.
Ito ay isang pagsubok sa pananampalataya.
Ang mabubuting gawa ay isang paraan tungo sa kaligtasan, ngunit ang mga ito rin ay tanda ng tunay na pananampalataya. Sinasabi sa Santiago 2:17, “Ang pananampalatayang walang mga gawa ay patay.” Nangangahulugan ito na ang tunay na pananampalataya, sa ganang sarili nito, ay maaaring magbunga ng mabubuting gawa.
Pakikinig at paglilingkod.
Kabilang sa mga kilos na ito ang pagsunod sa mga utos ng Diyos at paglilingkod sa iba. Itinuro ni Hesus na ang pagmamahal sa Diyos at pagmamahal sa kapwa ang pinakadakilang mga utos (Mateo 22:37-40). Saklaw din ng mga kilos na ito ang pananampalataya sa pang-araw-araw na buhay.
Mga halimbawa ng mga pamilihan na nabanggit sa Bibliya.
Ang Mabuting Samaritano (Lucas 10:25-37) ay isang makapangyarihang halimbawa ng paggawa ng mabuti. Ang kanyang kabaitan at pagiging matulungin sa mga estranghero ay nagpapakita kung paano humahantong ang pananampalataya sa tunay na pag-ibig.
Ano ang kaugnayan ng biyaya ng Diyos at ng Kanyang gawain?
Maraming Kristiyano ang nahihirapang maunawaan ang kaugnayan ng biyaya at mga gawa. Itinuturo ng Bibliya na ang kaligtasan ay isang kaloob ng biyaya, ngunit ang pananampalataya ay hindi kumpleto kung walang mga gawa.
Maliligtas lamang tayo sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos.
Walang mabuting gawa ang makapagdudulot ng kaligtasan. Ang kaligtasan ay isang libreng kaloob mula sa Diyos at natatanggap lamang sa pamamagitan ng pananampalataya. Pinalalaya nito ang mga tao mula sa pagmamataas at pagkamakasarili at ipinapaalala nito sa mga mananampalataya na ang awa ng Diyos ang pundasyon ng kanilang relasyon sa Kanya.
Ang mga produktong ito ay nagpapakita ng pagkakaroon ng pananampalataya.
Ang mabubuting gawa ay hindi daan ng kaligtasan, kundi isang natural na bunga ng biyaya ng Diyos; ang mga ito ay tugon sa biyaya ng Diyos. Kapag ang isang tao ay tunay na tumatanggap ng biyaya ng Diyos, ang kanilang buhay ay nagbabago at namumunga ng bunga ng katuwiran.
Nag-uusap sina Paul at James.
Pinagtibay ni Apostol Pablo na ang landas tungo sa kaligtasan ay biyaya at pananampalataya (Mga Taga-Roma 3:28), at binigyang-diin ni Santiago na ang pananampalatayang walang mga gawa ay patay (Santiago 2:26). Ipinapakita ng mga tekstong ito na ang pananampalataya at mga gawa ay iisa: ang pananampalataya ay nagdudulot ng kaligtasan, at ang mga gawa ang nagpapakita ng pananampalataya.
Mga praktikal na paraan upang mabuhay nang may biyaya at pagkilos ng Diyos.
Ang pag-unawa sa biyaya at gawain ng Diyos ay hindi lamang isang relihiyosong bagay; ito ay may kaugnayan din sa pang-araw-araw na buhay. Narito ang ilang partikular na mungkahi upang matulungan ang mga Kristiyano na mahanap ang balanseng ito:
Tanggapin ang mga pagpapala ng Diyos araw-araw.
Tandaan na ang kapatawaran at lakas ay nagmumula sa biyaya ng Diyos. Kung ikaw ay mabigo, humingi ka ng awa sa Diyos; huwag kang umasa sa sarili mong pagsisikap.
Paglingkuran ang iba nang may pagmamahal.
Humanap ng mga pagkakataon upang matulungan ang mga nangangailangan; maging ito man ay pagboboluntaryo, paghihikayat sa iba, o simpleng paggawa ng mabuting gawa. Ang lahat ng mga gawaing ito ay nagpapakita ng pagmamahal ng Diyos.
Dapat mong ipagmalaki ang iyong pananampalataya at pagsunod.
Para mapalakas ang iyong pananampalataya, magbasa ng Bibliya at manalangin nang regular. Iayon ang iyong mga kilos sa mga turo ng Diyos at ipakita ang iyong katapatan.
Umalis ako sa paaralan ng abogasya nang may pagmamalaki.
Manahimik ka at maging mapayapa. Sigurado akong may magagandang bagay din na mangyayari kalaunan. Huwag mong kalimutang gumawa ng mabubuting bagay.
Isang maling pagkaunawa sa biyaya at awa ng Diyos.
Maraming hindi pagkakaunawaan ang maaaring magpalabo sa pag-unawa ng mga tao sa biyaya at mabubuting gawa.
Ang pagpapatawad sa isang tao ay hindi nangangahulugang gagawa na rin siya ng mabubuting gawa.
Naniniwala ang ilang tao na ang biyaya ng Diyos ay nagpapatawad ng mga kasalanan o nagpapagaan ng pasanin ng mabubuting gawa. Ito ay isang maling akala. Ang biyaya ay nagdudulot ng pagbabago, hindi ng isang buhay na walang inaalala.
Maaaring awtomatikong i-save ang nilalaman ng trabaho.
Naniniwala ang ilan na ang paggawa ng mabubuting gawa ay sapat na upang makamit ang kaligtasan. Tinatanggihan ng Bibliya ang ideyang ito at binibigyang-diin na ang lahat ng tao ay nagkakasala at hindi nakaabot sa kaluwalhatian ng Diyos (Mga Taga-Roma 3:23).
Ang pagtatrabaho at pagtatamo ng kaalaman ay dalawang magkaibang bagay.
Ang biyaya ng Diyos at ang Kanyang gawain ay hindi magkasalungat, kundi komplementaryo. Ang biyaya ng Diyos ang siyang dahilan kung bakit posible ang landas tungo sa kaligtasan, at naisasagawa Niya ang kaligtasang ito sa pamamagitan ng gawa ng pananampalataya.
Bakit mahalagang iugnay sa panahon ngayon ang biyaya ng Diyos sa mabubuting gawa?
Sa isang mundong pinangungunahan ng tagumpay at kasakiman, ang ebanghelyong Kristiyano, na nagsasalita tungkol sa biyaya ng Diyos, ay humahamon sa mga tradisyonal na pagpapahalaga. Ipinapaalala nito sa mga mananampalataya ang mga sumusunod:
Ang kalayaan ay hindi isang gantimpala, ito ay isang regalo.
Ito ay nagpapakumbaba sa isang tao at nagpapalakas ng kanilang pasasalamat sa Diyos.
Dapat mabuti ang pananampalataya.
Ang tunay na pananampalataya ay nakabatay sa pagmamahal at paglilingkod, at mayroon itong epekto sa lipunan at sa mga ugnayan sa pagitan ng mga tao.
Ang disenyo na ito ay nakakatulong upang maiwasan ang labis na pagtaas ng timbang.
Ang paglabag sa batas o pagsunod sa makasariling mga pagnanasa ay makakatulong sa mga Kristiyano na lumago sa pananampalataya at kaligayahan.
Ang mga naniniwala ay may matibay at matatag na pananampalataya, sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos at ng kanilang sariling mga gawa.


Mga Komento